Bu Gidiş Nereye?
0 (0)

Bu Gidiş Nereye?

 

Öğrencimiz hayatımızdan, merhametimizden, sevgimizden yola çıkarak Allah’ı tanımalıdır, evladımız Allah’ı sevmelidir. Memurumuz, işçimiz, müşterimiz hak, alın teri, adalet yaklaşımımızın temelinde Allah’ın rızasını görmelidir. Alırken, verirken, gelirken, giderken, severken, nefret ederken, öğrenirken, öğretirken yegâne gayemiz Allah olmalıdır.

Zira yoktan var edenin, ruh verenin, yaşatanın, koruyup gözetenin, hesap soracak olanın Allah olduğunun şuuruyla biz O’nu görmesek de O’nun her zaman bizi gördüğü şiarıyla yamulmadan, yıkılmadan, yorulmadan, usanmadan, kıyamda olmaktır, dosdoğru olmak. Belanın yuvasında da düşmanın karşısında da hastalığın avucunda da, yoklukta da varlıkta da şükretmektir, zikretmektir, secde etmektir, kıyam etmektir dosdoğru olmak. Kendisi için adeta hizaya geldiğimiz; dayanağımız, sığınağımız, melcemiz Rabbimiz olduktan sonra korku ve hüzün fersah fersah uzağımızda olmalıdır. ‘Hiç bilenle bilmeyen bir olur mu?’ Diye buyuruyorsun, bizler bilen olmak için geldik.  Düsturumuz Hikmetullah gayrısı yalan. Bilir misiniz ilk ayet ‘oku’ değildir, ‘’ Yaradan Rabbinin adıyla Oku’’dur. Bilhassa kadim dostum, Rabbimiz Azze ve Celle’nin ismine, onun güzelliğine takdirkar şekilde oku.  Kainatı, insanın nasıl yaratıldığını, evreni oku..  Evvela insanlar kendilerini bilmelidir, kendini bilen insan  Rabbini bilir. Rabbini bilen, yaratılış gayesini bilir. Nerede durması gerektiğini, ne yapması gerektiğini bilir. Eğer uğraşlarımız Rabbimiz’in adıyla değilse, hayır göremeyiz. Bizler en çokta haddimizi bilmeliyiz. Bizler de diyoruz ki Rabbim; seni anlamaya geldik, bizi duy, seni anmaya geldik.. ‘bana bir adım gelene ben on adım gelirim’ diye buyuruyorsun. Geldik ya Rab.. Sinemizi seninle doldur.. Seninle dolmayan

sinemize uzaklık ağır gelir.. Sensizliğe gücü kalmamıştır insanoğlunun. Okyanusta bir damla su iken bile senin sinende yanmaya geldik. Seni kaybeden insanoğluna yön ver Rabbim. Bizler savrulduk çöle düşen bir bedevi gibi.. Sanki hiç uyumamış gibi uykususuz, bu gözler ne zaman gaflet uykusundan uyanacak? Bu zamanın hasta bakış açısı hikmeti, illetlere tercih etmek. Toparlanmalıyız ve insanları dine ısındırmalıyız,

biz bunu başarabiliriz. Kalplerimize Allah dedirtmeye yegane görevimiz bilmeliyiz.. Her Müslümanın dönüp kendisine ‘’ fe eyne tezhebune?’’ ( Bu gidiş nereye?) demesi lazım. Gidişatımızın nereye olduğunu sorgulamamız gerekiyor. Bir diriliş muştusu lazım, kalplere şifa birer İnşirah sürerek yola öyle devam etmeliyiz.

 

Puanım
Bu gönderiyi değerlendirmek için tıklayın!
[Total: 0 Average: 0]